Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

The Reality Dysfuntcion / Night's Dawn Trilogy

Από τη μια τα μάτια μου που δεν με βοηθούν πολύ στο διάβασμα, και από την άλλη αρκετή ώρα καθημερινά στο τιμόνι σε εύκολη διαδρομή με έκαναν να αγαπήσω τα audiobooks. Και αυτά με τη σειρά τους με βοήθησαν να τελειώσω σειρές που κανονικά θα μου έπαιρναν χρόνια.

Μια σειρά λοιπόν που τελείωσα πρόσφατα ήταν και το The Night's Dawn Trilogy, μια επικών διαστάσεων (και αριθμού σελίδων) Space Opera. Αποτελείται απο τα βιβλία The Reality Dysfunction(1996), The Neutronium Alchemist(1997) και The Naked God(1999), και είναι δημιούργημα της φαντασίας του συγγραφέα Peter F. Hamilton.


Βρισκόμαστε σε ένα μέλλον που η ανθρωπότητα έχει αποικήσει το Γαλαξία και έχει διαιρεθεί σε δυο διακριτές παρατάξεις.

Από τη μια έχουμε τους Edenists οι οποίοι ζουν σε αρμονικές κοινωνίες, σε ενσυνείδητες ζωντανές κατοικίες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από αέριους γίγαντες. Από την άλλη τους Αdamists οι οποίοι δεν έχουν μεγάλη διαφορά από τους σημερινούς ανθρώπους, και είναι υποδιαιρεμένοι ανά πλανήτη ή δορυφόρο, ή σε λίγες περιπτώσεις σε δομές που έχουν μέγεθος πάνω από ένα ηλιακό σύστημα.

Όλοι αυτοί είναι ενωμένοι σε μια Συνομοσπονδία, αλλά τοπικά μπορεί κανείς να βρει κάθε μορφής διακυβέρνηση, νόμους, αλλά και τεχνολογικά επίπεδα. Από φεουδαρχίες χωρίς ηλεκτρισμό μέχρι κομμουνιστικές κοινωνίες με διαστημικούς στόλους.

Καλά ως εδώ;

Γενικά η ιστορία εξελίσσεται σε πολλά μέτωπα, αλλά έχει μια συγκεκριμένη αρχή και έναν πρωταγωνιστή.

Η αρχή γίνεται σε μια νέα αποικία, στον πλανήτη Lalonde, όπου γίνεται ένα ατύχημα το οποίο επιτρέπει σε μια πολύ επικίνδυνη δύναμη να αποκτήσει πρόσβαση στον κόσμο, και από εκεί και μετά ακόμα και η μοίρα της ίδιας της ανθρωπότητας θα βρεθεί σε κίνδυνο. Πρωταγωνιστής είναι ο Joshua Calvert, νεαρός καπετάνιος σε ένα εμπορικό διαστημόπλοιο που προσπαθεί να πιάσει την καλή.

Από εκεί και πέρα ο αναγνώστης θα γνωρίσει δεκάδες, κυριολεκτικά, χαρακτήρες, και μέσα από τις ιστορίες τους και ολόκληρο το σύμπαν της τριλογίας. Καλό είναι μάλιστα να μην δεθεί ιδιαίτερα με κάποιον από τους ήρωες, ειδικά μέχρι τη μέση της τριλογίας, αφού ο Hamilton φέρεται στους ήρωές του όπως ο George Martin. Από ένα σημείο και μετά ξεχωρίζουν τα φαβορί, αλλά δεν μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος.

Η πλοκή των βιβλίων είναι μια μάχη ενάντια στο χρόνο, με τους ήρωες να προσπαθούν να καταλάβουν τι αντιμετωπίζουν, να συνεννοηθούν μεταξύ τους και εν τέλει να βρουν μια λύση.

Τα βιβλία έχουν τα πάντα. Μάχες στο έδαφος, μάχες στο διάστημα, ρομάντζα, σεξ, πολιτική, εξωγήινους, προδοσίες, λαθρέμπορους, δολοφόνους, επαναστάτες εφήβους, γενοκτονίες, εγκληματίες από το παρελθόν, ελπίδα, απελπισία, δίψα για εκδίκηση που νικάει το θάνατο, τα πάντα.

Η Συνομοσπονδία του Hamilton είναι καταπληκτική, τόσο στη σύλληψη, όσο και στην εκτέλεση. Δεν είναι μια διαστημική ουτοπία ή μια μαύρη δυστοπία, και δεν είναι τίποτα στο ενδιάμεσο. Είναι ένα μείγμα πολιτισμών, πολλούς από τους οποίους θα γνωρίσουμε στα ταξίδια που κάνουν οι ήρωες, και το πιο βασικό είναι ότι παρά την πολυπλοκότητά της είναι τόσο καλοφτιαγμένη, ώστε να μην υπάρχουν ασυνεπή σημεία που να ξενίσουν τον αναγνώστη και να τον βγάλουν από τον κόσμο του βιβλίου.

Μου άρεσε πάρα πολύ, αλλά δεν είμαι σίγουρος αν θα μπορούσα ποτέ να την διαβάσω (σε αντίθεση με το να την ακούσω), καθώς έχει τρομακτικό όγκο - περίπου 3200 σελίδες σύμφωνα με την wikipedia.

Δυο πράγματα με χάλασαν μόνο.

Το πρώτο είναι ότι ο Joshua έχει την τάση να ρίχνεται (με σχετική επιτυχία) σε όποιο θηλυκό βρεθεί στο δρόμο του. ΟΚ, χτίσιμο χαρακτήρα κι όλα αυτά, αλλά το βρήκα υπερβολικό.

Το δεύτερο είναι το μέγεθος της απειλής. Όσο προχωρά η αφήγηση, τόσο συνειδητοποιείς ότι αυτό που αντιμετωπίζουν είναι τεράστιο, και δεν έχεις ιδέα πως θα το νικήσουν. Και η λύση στο τέλος μου φάνηκε κάπως κατώτερη των προσδοκιών, χωρίς να είναι κακή.

Η τριλογία προτείνεται σε όποιον έχει τα κουράγια να την τελειώσει.

The Reality Dysfunction 8/10
The Neutronium Alchemist 8/10
The Naked God 8/10

Επιστρέψαμε! (ελπίζω)

Μου αρέσει αφού τελειώσω ένα βιβλίο (ή μια σειρά) να έρθω εδώ και να γράφω την κριτική μου. Εδώ και καιρό δεν προλαβαίνω να το κάνω, αλλά επειδή είναι κάτι που σίγουρα μου άρεσε όταν το έκανα, θα προσπαθήσω να το ξαναξεκινήσω.

Νοιώθω πάντως ότι η καταπληκτική μου γραφή θα αλλάξει ύφος :)

Σάββατο, 5 Μαρτίου 2016

Arslan

Arslan είναι ο τίτλος ενός πολύ σκοτεινού και σκληρού μυθιστορήματος επιστημονικής φαντασίας της M.J. Engh, που κυκλοφόρησε το 1976.

Η ιστορία εξελίσσεται εξ ολοκλήρου σε μια μικρή πόλη του Illinois, το Kraftsville, όπου οι κάτοικοι ξυπνούν ένα πρωί χωρίς τηλέφωνα, ραδιόφωνο ή τηλεόραση. Λίγο αργότερα μια μονάδα ξένων στρατιωτών φτάνει με φορτηγά στην πόλη και την καταλαμβάνει. Αρχηγός της μονάδας είναι ο στρατηγός Arslan, ο οποίος μαθαίνουμε πως ήταν ο ηγέτης του Τουρκιστάν, αλλά με κάποιο τρόπο έχει καταφέρει να κατακτήσει, αναίμακτα απ’ ότι φαίνεται, όλο τον κόσμο.

Από την πρώτη εμφάνιση του Arslan ξεκινά η κακομεταχείριση και τα βασανιστήρια του ντόπιου πληθυσμού, που περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τον βιασμό δυο μαθητών. Περισσότερα μαθαίνουμε για τον χαρακτήρα και τα σχέδια του Arslan από τις αλληλεπιδράσεις του με τον διευθυντή του σχολείου, ο οποίος έχει “αναλάβει” την “φιλοξενία” του.

Το βιβλίο είναι σκληρό, σκοτεινό και βίαιο. Η συγγραφέας έχει θέσει τους χαρακτήρες της, για να μην πούμε τον κόσμο ολόκληρο, στο έλεος ενός καταπιεστή χωρίς αναστολές, χωρίς να αφήνει καμία ελπίδα για κάτι να πάει καλύτερα. Ο αναγνώστης από την μια θέλει να συνεχίζει να διαβάζει για να καταλάβει ακριβώς τι έχει συμβεί, αλλά από την άλλη όσο γυρνούν οι σελίδες,τόσο περισσότερο βυθίζεται στην μαυρίλα της φαινομενικά αδιέξοδης κατάστασης.

Αν έπρεπε να χρησιμοποιήσω μια λέξη για να χαρακτηρίσω το βιβλίο, θα έλεγα ότι είναι ψυχοπλακωτικό. Αυτό δεν το κάνει απαραίτητα κακό, αλλά δεν νομίζω ότι έλαβα αρκετή τροφή για σκέψη που να άξιζε τόση ψυχική καταπίεση.

4/10