Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2017

American Gods / Ο Πόλεμος των Θεών

Η σχέση του Θεού, οποιουδήποτε Θεού, με τον άνθρωπο, είναι μια σχέση συμβίωσης. Ο άνθρωπος αφιερώνει την πίστη του στον εκάστοτε Θεό, και ο Θεός του τον ανταμείβει όπως αυτός νομίζει. Ποιος υπήρξε πρώτος, ο Θεός ή ο άνθρωπος; Τι συμβαίνει σε έναν Θεό όταν ο άνθρωπος τον ξεχάσει;

Το American Gods είναι ένα καταπληκτικό και πολυβραβευμένο μυθιστόρημα του Neil Gaiman που κυκλοφόρησε το 2001 και παίζει με  αυτή τη σχέση μεταξύ Θεών και ανθρώπων.

Ο Shadow Moon είναι έγκλειστος στη φυλακή, μερικές μόνο μέρες πριν την αποφυλάκισή του, περιμένοντας να επιστρέψει στο σπίτι του και τη γυναίκα του. Όταν τελικά βρίσκεται ελεύθερος λίγο νωρίτερα απ'ότι περίμενε, μια σειρά από γεγονότα και αποκαλύψεις φέρνει τη ζωή του ανάποδα, και κάπως καταλήγει να εργάζεται σαν σωματοφύλακας του Mr. Wednesday, ενός αινιγματικού απατεώνα που βρίσκεται σε κάποιου είδους αποστολή. Ο Shadow Moon θα γνωρίσει παράξενους χαρακτήρες και θα βρεθεί σε ακόμα πιο παράξενες καταστάσεις, μέχρι τελικά να αποκαλυφθεί το σχέδιο του εργοδότη του. Παράλληλα με τις περιπέτειες του πρωταγωνιστή, μικρές ιστορίες (υπό τον γενικό τίτλο “Coming to America”) δίνουν στον αναγνώστη μια ιδέα για τη φύση του κόσμου όπως αυτή είναι στο βιβλίο.

Αν και μου πήρε αρκετά κεφάλαια για να καταλάβω περίπου τι συμβαίνει, το American Gods το απόλαυσα. Είναι μια ιστορία ενδιαφέρουσα και όμορφα ειπωμένη, ενώ ακόμα και αφού καταλάβεις περί τίνος πρόκειται, δεν είναι καθόλου προβλέψιμη.

10/10

Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

The Three-Body Problem / Remembrance of Earth’s Past

Πριν από λίγα χρόνια έψαχνα για νέα βιβλία Ε.Φ., και ένα από αυτά που τράβηξαν την προσοχή μου ήταν το “The Three-Body Problem” του Κινέζου Cixin Liu. Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2008, κέρδισε το βραβείο Hugo, και γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία. Είναι το πρώτο της τριλογίας Remembrance of Earth’s Past, την οποία συμπληρώνουν τα “The Dark Forest” (2008) και “Death’s End” (2016).

The Three-Body Problem
Το βιβλίο ξεκινά στην Κίνα της πολιτιστικής επανάστασης, όπου ένα μεγάλο λάθος φέρνει την Γη σε επαφή με έναν εξωγήινο πολιτισμό. Έπειτα μεταφερόμαστε στο παρόν και σταδιακά μαθαίνουμε για διάφορα παράξενα, έως και εντελώς ανεξήγητα πράγματα που συμβαίνουν στον κόσμο της επιστήμης και της τεχνολογίας. Και όλα αυτά φαίνεται να έχουν σχέση με ένα διαδικτυακό παιχνίδι φαντασίας.

Η πλοκή εξελίσσεται αργά, κρατώντας το ενδιαφέρον αμείωτο, έως ότου ο αναγνώστης μαθαίνει την αλήθεια, και κάπου εκεί η μαγεία του βιβλίου τελειώνει. Τελειώνοντας το βιβλίο δεν ήμουν σίγουρος αν θα ασχοληθώ με τα δυο επόμενα. Τελικά το έκανα, και ειδικά για το τρίτο, το μετάνιωσα οικτρά!

The Dark Forest
Πρόσφατα o καθηγητής Hawking προειδοποίησε ότι τελικά μπορεί να μην είναι τόσο καλή ιδέα να προσπαθούμε να επικοινωνήσουμε με εξωγήινους. Αυτή είναι και η κατεύθυνση της σειράς. Η τοποθεσία της Γης έχει αποκαλυφθεί, και η ανθρωπότητα έχει μερικούς αιώνες να προετοιμάσει την άμυνα της. Ο εχθρός έχει την ικανότητα όμως να κατασκοπεύει οποιοδήποτε σημείο και οποιονδήποτε άνθρωπο στον πλανήτη, αλλά και να σαμποτάρει την επιστημονική πρόοδο. Υπό αυτές τις συνθήκες, η μόνη ελπίδα της ανθρωπότητας είναι το Wallfacer Project - η επιλογή τεσσάρων ανθρώπων που θα οργανώσουν την άμυνα της Γης, καταστρώνοντας τα σχέδιά τους με τρόπο ακατανόητο για έναν εχθρό που βλέπει τα πάντα.

Death’s End
Το απόλυτο χάος. Ξεκινώντας από την λεπτή ισορροπία που μας άφησε το τέλος του προηγούμενου βιβλίου, ο συγγραφέας μας πάει σε ένα ταξίδι μέχρι το τέλος της ανθρωπότητας, αλλά και του σύμπαντος. Και όλα αυτά μέσα από τα μάτια μιας ηρωίδας που έζησε την αρχή της κρίσης, στο πρώτο βιβλίο, και έπειτα μπαίνει συχνά πυκνά σε κρυογονική ψύξη ώστε να προσπερνά τους αιώνες και να δίνει την αφορμή στο συγγραφέα να μας παρουσιάσει το όραμά του.

Είμαι αναγνώστης που προτιμώ την σκληρή επιστημονική φαντασία, αλλά δεν με ενοχλεί οτιδήποτε έχει ή θα μπορούσε να έχει κάποια βάση, τώρα ή στο απόμακρο μέλλον. Για εμένα λοιπόν, αυτή η τριλογία οριακά μπορεί να χαρακτηριστεί σαν επιστημονική φαντασία. Ήδη από το πρώτο βιβλίο, τα sophon ήταν γροθιά στο στομάχι, αλλά ας όψεται, ήταν εργαλείο για να προχωρήσει η πλοκή. Στο τρίτο βιβλίο όμως γίνεται κανονικό πάρτι Φαινομενικά άπειρες ταχύτητες, άπειρες ενέργειες, μεταβολή των βασικών χαρακτηριστικών του σύμπαντος στο χαλαρό, απίστευτα πράγματα.

Και δεν ήταν μόνο η casual προσέγγιση στο Ε. του Ε.Φ. που με ενόχλησε. Η ψυχολογία τόσο των ατόμων όσο και των μαζών μοιάζει πέρα για πέρα μη ρεαλιστική (έως παράλογη). Ίσως να έχει να κάνει με τη διαφορά στην κουλτούρα τη δικιά μου και του συγγραφέα, αλλά βρήκα και αυτό το κομμάτι αρκετά δύσπεπτο.

Αγνοώντας το τελευταίο κομμάτι του τρίτου βιβλίου, η πλοκή διαδραματίζεται σε ένα διάστημα τεσσάρων-πέντε αιώνων. Σε όλους αυτούς τους αιώνες, όλοι οι σημαντικοί χαρακτήρες είναι άνθρωποι από την Common Era (η εποχή που ζούμε τώρα) που καταψύχθηκαν για να μπορούν να βοηθήσουν όταν χρειαστούν τα ταλέντα τους στο μέλλον. Κοινώς, στο μέλλον είναι όλοι φλώροι. Επιπλέον, η μεγάλη πλειοψηφία των χαρακτήρων, συμπεριλαμβανομένων των δυο σημαντικότερων της σειράς, είναι Κινέζοι. Αλλά ΟΚ, αυτό είναι πταίσμα.

Τέλος, ειδικά στο τρίτο βιβλίο με ενόχλησε ο τρόπος γραφής. Σχεδόν όλο το βιβλίο είναι είτε αφήγηση του συγγραφέα (έγινε αυτό, μετά έγινε το άλλο, μετά έγινε εκείνο), είτε “διάλογοι“ με την πρωταγωνίστρια, όπου κάποιος της εξηγεί σε ένα συνήθως τεράστιο κατεβατό τις μαγικές τεχνολογίες που ανακάλυψαν όσο κοιμόταν και επιτρέπουν αυτό και το άλλο. Σε γενικές γραμμές ο συγγραφέας έχει όραμα για το σύμπαν και το μέλλον και θέλει να το μοιραστεί. Και αυτό με τη σειρά του ίσως να μην ήταν τόσο κακό, αν είχε μια παραμικρή δόση αληθοφάνειας.

Αν κάποιος ψήνεται, ας ασχοληθεί με τα δυο πρώτα, μακριά από το τρίτο.

The Three-Body Problem 5/10
The Dark Forest 5/10
Death’s End 1/10

Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017

The Reality Dysfuntcion / Night's Dawn Trilogy

Από τη μια τα μάτια μου που δεν με βοηθούν πολύ στο διάβασμα, και από την άλλη αρκετή ώρα καθημερινά στο τιμόνι σε εύκολη διαδρομή με έκαναν να αγαπήσω τα audiobooks. Και αυτά με τη σειρά τους με βοήθησαν να τελειώσω σειρές που κανονικά θα μου έπαιρναν χρόνια.

Μια σειρά λοιπόν που τελείωσα πρόσφατα ήταν και το The Night's Dawn Trilogy, μια επικών διαστάσεων (και αριθμού σελίδων) Space Opera. Αποτελείται απο τα βιβλία The Reality Dysfunction(1996), The Neutronium Alchemist(1997) και The Naked God(1999), και είναι δημιούργημα της φαντασίας του συγγραφέα Peter F. Hamilton.


Βρισκόμαστε σε ένα μέλλον που η ανθρωπότητα έχει αποικήσει το Γαλαξία και έχει διαιρεθεί σε δυο διακριτές παρατάξεις.

Από τη μια έχουμε τους Edenists οι οποίοι ζουν σε αρμονικές κοινωνίες, σε ενσυνείδητες ζωντανές κατοικίες που βρίσκονται σε τροχιά γύρω από αέριους γίγαντες. Από την άλλη τους Αdamists οι οποίοι δεν έχουν μεγάλη διαφορά από τους σημερινούς ανθρώπους, και είναι υποδιαιρεμένοι ανά πλανήτη ή δορυφόρο, ή σε λίγες περιπτώσεις σε δομές που έχουν μέγεθος πάνω από ένα ηλιακό σύστημα.

Όλοι αυτοί είναι ενωμένοι σε μια Συνομοσπονδία, αλλά τοπικά μπορεί κανείς να βρει κάθε μορφής διακυβέρνηση, νόμους, αλλά και τεχνολογικά επίπεδα. Από φεουδαρχίες χωρίς ηλεκτρισμό μέχρι κομμουνιστικές κοινωνίες με διαστημικούς στόλους.

Καλά ως εδώ;

Γενικά η ιστορία εξελίσσεται σε πολλά μέτωπα, αλλά έχει μια συγκεκριμένη αρχή και έναν πρωταγωνιστή.

Η αρχή γίνεται σε μια νέα αποικία, στον πλανήτη Lalonde, όπου γίνεται ένα ατύχημα το οποίο επιτρέπει σε μια πολύ επικίνδυνη δύναμη να αποκτήσει πρόσβαση στον κόσμο, και από εκεί και μετά ακόμα και η μοίρα της ίδιας της ανθρωπότητας θα βρεθεί σε κίνδυνο. Πρωταγωνιστής είναι ο Joshua Calvert, νεαρός καπετάνιος σε ένα εμπορικό διαστημόπλοιο που προσπαθεί να πιάσει την καλή.

Από εκεί και πέρα ο αναγνώστης θα γνωρίσει δεκάδες, κυριολεκτικά, χαρακτήρες, και μέσα από τις ιστορίες τους και ολόκληρο το σύμπαν της τριλογίας. Καλό είναι μάλιστα να μην δεθεί ιδιαίτερα με κάποιον από τους ήρωες, ειδικά μέχρι τη μέση της τριλογίας, αφού ο Hamilton φέρεται στους ήρωές του όπως ο George Martin. Από ένα σημείο και μετά ξεχωρίζουν τα φαβορί, αλλά δεν μπορείς να είσαι ποτέ σίγουρος.

Η πλοκή των βιβλίων είναι μια μάχη ενάντια στο χρόνο, με τους ήρωες να προσπαθούν να καταλάβουν τι αντιμετωπίζουν, να συνεννοηθούν μεταξύ τους και εν τέλει να βρουν μια λύση.

Τα βιβλία έχουν τα πάντα. Μάχες στο έδαφος, μάχες στο διάστημα, ρομάντζα, σεξ, πολιτική, εξωγήινους, προδοσίες, λαθρέμπορους, δολοφόνους, επαναστάτες εφήβους, γενοκτονίες, εγκληματίες από το παρελθόν, ελπίδα, απελπισία, δίψα για εκδίκηση που νικάει το θάνατο, τα πάντα.

Η Συνομοσπονδία του Hamilton είναι καταπληκτική, τόσο στη σύλληψη, όσο και στην εκτέλεση. Δεν είναι μια διαστημική ουτοπία ή μια μαύρη δυστοπία, και δεν είναι τίποτα στο ενδιάμεσο. Είναι ένα μείγμα πολιτισμών, πολλούς από τους οποίους θα γνωρίσουμε στα ταξίδια που κάνουν οι ήρωες, και το πιο βασικό είναι ότι παρά την πολυπλοκότητά της είναι τόσο καλοφτιαγμένη, ώστε να μην υπάρχουν ασυνεπή σημεία που να ξενίσουν τον αναγνώστη και να τον βγάλουν από τον κόσμο του βιβλίου.

Μου άρεσε πάρα πολύ, αλλά δεν είμαι σίγουρος αν θα μπορούσα ποτέ να την διαβάσω (σε αντίθεση με το να την ακούσω), καθώς έχει τρομακτικό όγκο - περίπου 3200 σελίδες σύμφωνα με την wikipedia.

Δυο πράγματα με χάλασαν μόνο.

Το πρώτο είναι ότι ο Joshua έχει την τάση να ρίχνεται (με σχετική επιτυχία) σε όποιο θηλυκό βρεθεί στο δρόμο του. ΟΚ, χτίσιμο χαρακτήρα κι όλα αυτά, αλλά το βρήκα υπερβολικό.

Το δεύτερο είναι το μέγεθος της απειλής. Όσο προχωρά η αφήγηση, τόσο συνειδητοποιείς ότι αυτό που αντιμετωπίζουν είναι τεράστιο, και δεν έχεις ιδέα πως θα το νικήσουν. Και η λύση στο τέλος μου φάνηκε κάπως κατώτερη των προσδοκιών, χωρίς να είναι κακή.

Η τριλογία προτείνεται σε όποιον έχει τα κουράγια να την τελειώσει.

The Reality Dysfunction 8/10
The Neutronium Alchemist 8/10
The Naked God 8/10